Zaterdag 13.08.2005

Na om 07.00 uur gestart te zijn kwamen we al snel op de Old Route 66. Na een doorsteek van zon 20 miles door een puntje vanKansas zoefden we met zn allen op de Route in de Staat Oklahoma. Oklahoma heeft een flink aantal meters Route en probeert hier toeristisch gezien wat mee te doen. Het was rustig rijden . Om 08.00 uur was het al 83 F. Vooral in de middag wordt alles wel plakkerig. Maar met ons ARKO-systeem (Alle Ramen Kunnen Open) proberen we wat wind door onze koets te laten waaien.

Uitgestrekte grasvlakten en maisvelden gaan aan `t oog voorbij, afgewisseld met een plotselinge ontdekking van een behoorlijk veld vol Longhorns. Er stonden een paar knapen tussen die niet echt lieflijk keken.

Vervolgens een bord gevolgd met `Hayburn Recr.centr` gelegen aan een meer ; just 2 ml. Maar in werkelijkheid wel 5 ml. over een zandweggetje Daar aangekomen mochten we van de parkwachter wel even het camping terrein op om het meer te bekijken en een appeltje te eten. Op de camping stonden een aantal Mobile Homes (allen geparkeerd bij een eigen barbecue plek), maar verder was er weinig aktiviteit. Er werd niet gezwommen of gevaren het was er te rustig.

Op zo`n rit is een tankstop natuurlijk noodzakelijk. Voor benzine betalen we rond de 50 Euro cent per liter. De Amerikanen die je hierover spreekt vinden dat peperduur . Maar hun uitleg is dan ook dat hun auto`s veel en veel duurder lopen , zodat het verschil niet is wat wij denken vinden zij.

Een garagehouder (een Zweed van origine- dus een Volvo gek) kwam ons bij een stop achterop rijden of we a.u.b. naar zijn garage wilden komen, zodat zijn personeel eens echte oude Volvo`s kon bewonderen.

De Amerikanen zijn over `t algemeen nieuwsgierig waar wij dan wel met onze auto vandaan komen. Regelmatig komen zij langszij rijden , toeteren even, raampje gaat open en roepen dan steevast `what kind of car is this and what year ` .

Bij aankomst in ons hotel rond 17.oo uur barstte hevig noodweer los. Wij waren binnen, maar och och de anderen die nog onderweg waren.

Maar iedereen is toch weer goed aangekomen.

We gaan lekker uit eten (het is tenslotte zaterdagavond), lekker slapen en morgen is het weer vroeg dag om onze ultime tocht te vervolgen naar Amarillo.

Terug naar vorige pagina