Woensdag 17 augustus

We vertrokken om 8.30 uur uit Cortez, en stonden een kwartier later bij de ingang van het natuurpark Mesa Verde. Vanaf daar was het nog 15 mijl naar het visitors center, en daar deden we iets langer dan normaal over, want er werd aan de weg gewerkt en een nieuwe parkeerplaats bij een prachtig uitzichtpunt gemaakt. Onderweg nog een stop gemaakt bij het Park Point Overlook, waar ook een fire lookout is. Dit is geen overbodige luxe, want er zijn hier grote bosbranden geweest, in de zomer van 2000 zelfs 2. Overal staan nog verbrande boomskeletten van een klein soort eik : Gambels Oak, maar er is ook al veel nieuw groen te zien. Prachtige vergezichten hier, je kijkt je ogen uit.

Een belangrijk aspect van dit park zijn ook de gerestaureerde woningen van de Mesa-indianen. Ze hebben hier al in de 7e eeuw grote huizen in de rotsen geconstrueerd, soms met tientallen kamers, waarin dan een complete familie huisde. Ze waren al ver in hun jachttechnieken en maakten prachtige manden en aardewerk. Ze verbouwden o.a. mais en bonen, en gebruikten daarvoor een ingenieus bewateringssysteem.
Er zijn verschillende nederzettingen van hun gevonden, en na de bosbranden van 2000 werd er ng een ontdekt.

Na een bezoek aan het visitors center (tentoonstelling over de Mesa-indianen) en een simpel laat ontbijt in het Far View Terrace-restaurant reden we weer terug richting Cortez, want we hadden nog vele miles voor de boeg. Na water voor onszelf en olie voor de autos te hebben gekocht ging de rit naar Four Corners, het enige vierlandenpunt van de USA: hier kun je tegelijkertijd in Colorado, Utah, New Mexico en Arizona staan.

Toen verder Utah in. Hier ligt een groot Navajo-indianenreservaat. Je ziet hier ook overwegend mensen met een indiaans uiterlijk: een vrij breed en vlezig gezicht, en qua bouw aan de dikke kant. Veel vrouwen met heel lang haar.
Bij Aneth veel jaknikkers gezien: hier zit dus olie in de grond. Hier en daar lopen de koeien direct langs de weg, en op de landkaart zag ik Cow Canyon. De rotsformaties zien er intrigerend uit, o.a. monolieten (net als Ayers Rock in Australie, maar kleiner en evengoed nog heel groot).

Tegen 16.00 uur reden we in Monument Valley, waar we veel fotos maakten We zagen de rotsformatie Mexican Hat : net een sombrero op een dikke pilaar, en ook de rots die in het logo van de Pizza Hut staat.

We hebben intussen wel al 100 verkoopstalletjes langs de weg gezien met indiaanse sieraden, aardewerk, dekens en andere souveniers. Er moet hier ergens een heel grote fabriekshal staan waar dat allemaal gemaakt wordt. Maar hier en daar zit er gewoon het stickertje nog op met made in Taiwan, China en ook Polen (het aardewerk). Ook hebben we tijdens onze reis al een heleboel antiekwinkels gezien, opvallend gewoon.

In Kayenta even wat gedronken, en aan de laatste etappe begonnen, naar Page, dat bij het westelijke beginpunt van de Grand Canyon ligt, die we morgen gaan bezoeken. Bij Page ligt ook een dam in de Colorado River, die door de canyon stroomt, en waardoor in de zestiger jaren Lake Powell is ontstaan.
Rijdende door het landschap kun je ontzettend ver kijken, en de panoramas zijn prachtig. Hier zijn veel westerns opgenomen. Er zijn heel weinig huizen te zien, maar toch is er hier en daar een schoolbushalte.

Tegen 19.00 uur waren we in Page, en bleek de klok op wintertijd te staan! In Arozona doen ze niet aan zomertijd.
Nog een krantje opgepikt, waar o.a. instructies in staan voor als het onweert. In deze streek slaat de bliksem vaak in op de grond, vandaar. Ook stonden er verderop wat tips voor het geval je een bergleeuw (cougar) tegenkomt, en een bericht over de condors, die hier sinds 1996 weer voorkomen.

`s Avonds heerlijk buiten op een restaurantterras steaks gegeten. Heerlijke zomeravond.

Eugenie Govaarts/fotos: Maarten Gova