Donderdag 11.08.2005


Redacteur: Eugenie Govaarts
Dagnummer:9
Hammond naar Collinsville
Afstand:295 Miles
Weer:Regen/Licht bewolkt/Zonnig
Temperatuur:29


VERSLAG:

Vandaag zou het een lange rit gaan worden zon 470 kilometer, maar daar stond tegenover dat we nu echte authentieke stukken van de Route 66 zouden gaan zien.
We vertrokken om 7.45 uur uit Hammond, en reden eerst een heel stuk door een aantal voorsteden ten zuiden van Chicago. Onderweg begon het behoorlijk te regenen, en de lucht was helemaal grijs, maar na een uurtje werd de hemel weer helder.
Onderweg fotografeerden we het bruine verkeersbord, waarmee de Route 66 wordt aangeduid:

Om 9.15 waren we in Wilmington,waar we een heerlijk Amerikaans ontbijt in de vorm van o.a. vl koffie (we beginnen eraan te wennen dat die gewoon niet zo sterk is als bij ons) en een international sandwich: een doorgesneden Franse croissant, met daartussen een gesmolten plak Engelse cheddarkaas, bacon uit Canada, en een gebakken Amerikaans boerenei. Smaakt prima, en je kunt gelijk je lunch overslaan.

In Wilmington zagen we ook de beroemde Gemini Giant staan, die hoort bij het restaurant The launching pad. Vreemd geval, maar hierover later meer.

Bij Pontiac (dit is overigens de naam van een indianenstam) parkeerden we op een origineel stuk Route 66, met veel onkruid tussen de betonnen platen, en maakten natuurlijk wat fotos van onze autos op deze gedenkwaardige plek.

We wilden de stadjes Normal en Bloomington eigenlijk via de I-55 ontwijken, maar waarschijnlijk zagen we iets over het hoofd, want we bleken gewoon de Route 66 te volgen, dwars door de stad, wat prima ging, want overal stonden de bruine Route 66-bordjes.
We maakten een stop in McLean, omdat we de beroemde truckstop aldaar wilden bezoeken, maar bij het tegenovergelegen tankstation wird ons verteld, dat de truckstop sinds een paar jaar andere eigenaren heeft, die de boel nogal laten sloffen. Dus zijn we doorgereden.

Ik denk dat de meesten van ons nu wel gewend zijn geraakt aan de Amerikaanse autobanen, dat je links EN rechts kunt worden ingehaald, en dat de gemiddelde Amerikaanse vrachtwagen een heel stuk groter is dan die in Europa.

In Atlanta (Illinois) stopten we even om een paar oude huisfronten te fotograferen, en daar tegenover stond een enorme pop met een hotdogworst in zijn hand, en een bord met tekst en uitleg ernaast. Het bleek een verhaal te zijn, waarin ook de Gemini Giant uit Wilmington in voorkwam, en nu weten we dus waar deze vreemde snuiters vandaan komen: het waren dus poppen voor een reclamestunt, die later individuelere outfits kregen.

Bij Litchfield stonden opeens witte bordjes langs de weg met het Wees Gegroet Maria erop. Zeker een erg gelovige boer, die ze langs het maisveld had gezet. In deze streek wordt behalve mais ook veel sojabonen verbouwd.
In Mount Olive nog even gestopt, omdat daar het oudste Shell-tankstation langs de Route 66 staat. Het is gebouwd in 1926, en was in gebruik tot in de tachtiger jaren. Het ziet er nog steeds goed onderhouden uit.

We waren om 17.00 uur bij het hotel, en besloten vanavond niet meer naar St.Louis te gaan, want morgen moeten we weer lang in.

Terug naar vorige pagina