
| Model: |
Amazon Combi |
| Bouwjaar: |
1965 |
| Kleur: |
wit |
Hier equipe no 50 Corrie en Jan Kevenaar. Woonplaats Dieren. Wij hebben een Volvo 220 oftewel een Amazone Combi. Deze auto is oorspronkelijk in Nederland geleverd in 1965 met het kenteken 22-05-AF Wit is altijd de kleur geweest en wij zijn van 1977 eigenaar. Helaas geen foto, maar ik kan verzekeren dat de auto er uit ziet als een amazone combi. Wij zijn dus nu (bijna) 28 jaar eigenaar van deze auto, die de laatste 15 jaar op LPG staat. Dus ook al in de z.g. dure jaren. Was wel even slikken voor 528 gulden in de drie maanden wegenbelasting. Er werd dan ook veel mee gereden. Er zijn jaren geweest dat er 45.000 km per jaar mee gereden werd. In de loop van de tijd is dit aanzienlijk minder geworden en nu gebruiken we de amazone alleen voor de aardigheid. De laatste jaren zijn er wat V44 reizen mee gemaakt. Naar Oekrane, Rusland en Marokko. Voor die tijd waren er al diverse "lange" reizen gemaakt naar bijna alle landen in Europa, met name de oostbloklanden.
Het interieur heeft ook al wat doorgemaakt. Er zijn 5 jongens in groot geworden die afhankelijk van hun leeftijd een aanslag gepleegd hebben op de bekleding. Of het is sterke bekleding, of de jongens zijn op hun manier zuinig geweest op de stoffering of...het was duidelijk het handigste om voorzichtig te zijn, maar het resultaat is dat de bekleding nog bijna origineel is. Er is ook een 3e bankje gemonteerd geweest om de steeds breder wordende jongens schare ruimte te geven. Resultaat een bekend euvel bij de 220; flink achteroverhangen. Oplossing (er waren nog geen straffere veren in de handel) blokken tussen de schotels en de armen. Op die manier kon ik weer achteruit de oprit afkomen zonder het bekende krasgeluid van de trekhaak over de grond. Door de vele kilometers heb ik een keer bedacht dat een paar goede voorstoelen echt tof zouden zijn. Na vele sloperijen met maatstok en kleurstaal afgezocht te hebben had ik het "voor elkaar". Bij een aantal volvoclubleden ben ik daarna in aanzien gedaald, maar de stoelen uit een 80'er MAZDA 626 GLX zitten formidabel (sorry, vergeleken bij de oorspronkelijke stoelen zonder hoofdsteun) en zij tijdens lange reizen perfect te verstellen op onze veranderende lichaamsomstandigheden. Exact dezelfde kleur en velen zien niet eens dat er hier iets goed niet pluis is (moeten we houden zo). Origineel is de auto ook niet tot op het laatste boutje. Eenoverdrive (had ik meteen moeten inbouwen, scheelt echt veel decibels in de auto), wisselstroom waardoor er nogal wat extra elektrische zaken aangesloten konden worden. Zoals een o.a. een caravan, een up to date geluidsinstallatie, licht aan overdag en alles tegelijk aanzetten zonder problemen. De Combi heeft altijd harde achterbanden gehad. Ze zijn nu vervangen voor iets bredere velgen 185 x 15, dat stuurt strakker.Voorts is de oorspronkelijke B18A eerst vervangen voor een B18D met een B20 carburateur en nu een B20 met nog steeds dezelfde carburateur en dubbelevoorste uitlaatpijp. Op gaswas een stromberg gewoon fijner, zeker na de inbouw van een vacum ligter i.v.m. de LPG. De motoren waren eerst nog 2e hands, de laatste is er nieuw (nou ja gereviseerd) ingekomen en heeft nu c.a. 120.000 km gelopen de hele auto heeft vl meer gelopen. Hoeveel?Wij hebben de klok 5 x rond gereden. Mijn 2 voorgangers? Ik heb welop n van de vorige reizen met de leverende dealer gesproken. Het blijft toch lastig te achterhalen wie en hoeveel kilometers dit geweest zijn. Een indicatie zou kunnen zijn dat er altijd een trekhaak onder gezeten heeft, waar ik in ieder geval ook dankbaar gebruik van gemaakt heb.
In mijn tijd zijn er twee restauraties geweest. De rste was denk ik in de begin jaren 80, waarbij niet heel de auto uit elkaar gegaan is. Ik vond dat doodeng en datgene wat gedaan moest worden aan het plaatwerk is ook gebeurd. In 1998 is de auto weer (helemaal) onder handen genomen. Steeds is gekozen voor de originele kleur, mede omdat we die ook echt mooi vinden. Bij de laatste restauratie zijn er ook twee nieuwe voorschermen op gekomen eno.a. een nieuwe voorruit. Een verademing om niet langs al die sterren en krassen te moeten kijken. Helaas..tijdelijk. afgelopen maand was het weer zover. Echt super gerepareerd door carglas. Over namen; als alleswat Slubo in de loop der jaren geleverd heeft er af valt.... dan heb ik weinig auto over. Henk Zandbergen heeft bij de techniek nogal eens hand en spandiensten verricht telefonische vraagbaak geweest en dat al 28 jaar en vooral de laatste 10 jaar heeft Joop Noordhuizen nogal wat uitdeukklussen plaatwerkles gegeven naast de cursus lassen die ik bij de V44 gevolgd heb. Als ik trouwens alle personen zou moeten opnoemen die er al eens een handje aan uitgestoken hebben, sorry
Stukken onderweg..echt wel; in de buurt van Krakau de overdrive bak geheel aan de gort gereden ( met een leenbak en lange tussenas van Slubo en vervoer via de ANWB binnen 24 uur opgelost) distributie tandwiel kapot in Compiegne Noord Frankrijk ook snel via Slubo en ANWB het onderdeel snel betrokken. Alweer in Krakou (ik ben daar overigens maar twee keer geweest en dus steeds met pech) een lekke tank. In al die jaren eigenlijk niet echt veel langs de weg gestaan. Lastig is wel af en toe om te realiseren dat een aantal onderdelen er langer in zitten dan je denkt. Laatst met de hydroliek van de koppeling.."die zit er pas in" ehh, zeg maar 10 jaar.
|